Ένα δέντρο μια φορά...

 

Στο τελευταίο μάθημα πριν τα Χριστούγεννα, που διεξήχθη το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου, τα παιδιά της Δ’-Στ’ Δημοτικού παρακολούθησαν την ιστορία: «Ένα δέντρο, μια φορά» που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά. Τη μεταφορά σε τρισδιάστατα κινούμενα σχέδια σκηνοθετεί ο Παναγιώτης Ράππας σε σενάριο του Ευγένιου Τριβιζά και μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου ενώ τα τραγούδια της ταινίας ερμηνεύουν η Φωτεινή Δάρρα και ο Μπάμπης Τσέρτος.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στους δρόμους μία μεγαλούπολης, όπου ένα παραμελημένο δέντρο και ένα φτωχό αγόρι, αποτελούν τη μοναδική συντροφιά το ένα για το άλλο. Το δέντρο βρίσκεται σε ένα απόμερο και βρώμικο πεζοδρόμιο  «από όλους ξεχασμένο» ενώ σύντομα θα επέλθει και το «πελέκι» αφού θα φαρδύνουν  τον δρόμο. Το αγόρι « δεν είχε νιώσει θαλπωρή, δεν το είχε αγγίξει χάδι» και διέμενε κρυφά σε ένα ερειπωμένο σπίτι μέχρι τη μέρα των Χριστουγέννων που το έδιωξαν και από εκεί. Έτσι «ένα θλιμμένο δείλι, γίναν οι δυο τους φίλοι» και το δέντρο ζήτησε μία χάρη από το μικρό αγόρι…

Μία συγκινητική ιστορία που θίγει  την οικολογική καταστροφή και την κοινωνική περιθωριοποίηση, δύο θέματα που είναι πάντα επίκαιρα. Τα παιδιά σχολίασαν τα σημεία που τους έκαναν εντύπωση και τους προκάλεσαν έντονα συναισθήματα στην ταινία. 

 

Η συζήτηση οδηγήθηκε στην ελεημοσύνη.  Καταλήξαμε στο ότι κινητήρια δύναμη της ελεημοσύνης είναι η αληθινή αγάπη. Αν δεν γίνεται με αληθινή αγάπη τότε είναι μία πράξη που τονώνει για μία ακόμη φορά τον εγωισμό μας. Ενώ, με βάση τον Λόγο του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, καταλήξαμε στο ότι αν δεν έχουμε χρήματα και υλικά αγαθά να δώσουμε στους αδελφούς μας που τα έχουν ανάγκη, έχουμε πόδια και μπορούμε να τους επισκεφτούμε για να τους κάνουμε παρέα, έχουμε χέρια, με τα οποία μπορούμε να τους ετοιμάσουμε ένα φαγητό, έχουμε στόμα, με το οποίο μπορούμε να προσφέρουμε έναν παρήγορο λόγο που θα τους αναπαύσει και τέλος, έχουμε καρδιά, με την οποία μπορούμε να τους αγαπήσουμε και να τους χωρέσουμε όλους!

Μετά την ταινία δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι χειροτεχνίες από την υπεύθυνη κατηχήτρια κ.Όλγα η οποία μετέτρεψε το σπίτι της σε εργαστήρι χειροτεχνίας και έδωσε κατατοπιστικές οδηγίες σε όλους τους συμμετέχοντες ώστε όλες οι δημιουργίες να βγουν υπέροχες! Φωτογραφικό υλικό παρατίθεται παρακάτω…

Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός!

Το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου τα παιδιά της Α'-Γ' Δημοτικού του κατηχητικού μας, είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον βίο του εορτάζοντος, Αγίου Σπυρίδωνος του Θαυματουργού! Η χρήση διαδραστικών μεθόδων εκπαίδευσης όπως βίντεο, φωτογραφίες και οι ευκαιρίες συμμετοχής των παιδιών στο μάθημα συνέβαλαν στο να κάνουν την εξ' αποστάσεως συνάντηση μία ευχάριστη εμπειρία για όλους μας!

 

Σύμφωνα με τους Πατέρες, σώμα και πνεύμα αποτελούν αλληλένδετα και αλληλοσυμπληρούμενα στοιχεία. Για αυτό τον λόγο, την αναφορά στον Άγιο Σπυρίδωνα ακολούθησε η καθιερωμένη μας ώρα παιχνιδιού! Το παιχνίδι των αποστολών συνεχίστηκε με τον διαγωνισμό ταχύτητας και αλμάτων να έχουν σειρά. Τα παιδιά παρουσίασαν τις κινητικές τους δεξιότητες μέσα σε κλίμα χαράς και ζωντάνιας, ολοκληρώνοντας με αυτό τον τρόπο τη συνάντησή μας.

Ευχόμαστε ο Άγιος Σπυρίδωνας να πρεσβεύει για όλους.

Ραντεβού το επόμενο Σάββατο!

Τα Φετινά Χριστούγεννα !!!!

Μόλις το περασμένο Σάββατο και πιο συγκεκριμένα στις 5 Δεκεμβρίου, διεξήχθη η έκτη διαδικτυακή συνάθροιση για το κατηχητικό μας σχολείο. 

Στο κατηχητικό τμήμα της Δ'- Στ' Δημοτικού η συζήτηση που πραγματοποιήθηκε είχε θέμα, την επερχόμενη και μεγάλη για την Ορθοδοξία, εορτή των Χριστουγέννων.
Τα παιδιά με ιδιαίτερο ζήλο και ενθουσιασμό συμμετείχαν στη συζήτηση εξιστορώντας μάλιστα με ιδιάζοντα τρόπο, λεπτομέρειες από εκείνο το βράδυ της γεννήσεως του Κυρίου μας. Οι αναφορές τους σε κάθε ερώτηση κατά την διάρκεια της συζήτησης ήταν απόλυτα στοχευμένες. Στο γόνιμο διάλογο που έλαβε χώρα τα παιδιά κλήθηκαν να απαντήσουν και στο μήνυμα που κρύβουν τα φετινά και ιδιαίτερα Χριστούγεννα που διανύουμε όλοι. Με απαντήσεις όπως η Ταπείνωση, η Μετάνοια, η Προσευχή καθώς και οι πράξεις Αγάπης προς τους συνανθρώπους μας αποτέλεσαν παράδειγμα για όλους μας.

                 
Στο δεύτερο ημίωρο του μαθήματος πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη δραστηριότητα του διαδικτυακού παιχνιδιού. Στο εν λόγω μάθημα το παιχνίδι αφορούσε μια Εικονική και Διαδραστική επίσκεψη στην Ι.Μ. Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους.  Τα παιδιά κλήθηκαν να λύσουν διαφόρους γρίφους που ήταν διασκορπισμένοι στο περιβάλλοντα χώρο της Μονής, με απώτερο σκοπό να εισέλθουν στο εσωτερικό του Καθολικού της Μονής. Εκεί έγινε και η προβολή ενός οπτικοαστικού υλικού με φωτογραφίες και βίντεο από τον εσωτερικό χώρο του Καθολικού καθώς και τον εξωτερικό χώρο στον οποίο είναι χτισμένη η Μονή. Το διαδραστικό αυτό παιχνίδι σχεδιάστηκε αποκλειστικά για τα παιδιά του τμήματος και έγινε μέσα στα πλαίσια της εκμάθησης σχετικά με τα μέρη και τους ρυθμούς των Ναών και των Μοναστηριών μας.

Άγιος Νεκτάριος, Επίσκοπος Πενταπόλεως (1920-2020)

Το Σάββατο 28 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η εβδομαδιαία διαδικτυακή συνάντηση των παιδιών όλων των βαθμίδων του κατηχητικού μας! 

Στο τμήμα Δ'- Στ' Δημοτικού έγινε ειδικό αφιέρωμα στον Άγιο Νεκτάριο, Επίσκοπο Πενταπόλεως, με αφορμή την συμπλήρωση εκατό χρόνων από την οσιακή κοίμησή του (1920-2020). 

 

Τα παιδιά γνώρισαν τον πολυτάραχο βίο του Αγίου μέσα από μια ιδιαίτερη παρουσίαση διανθισμένη με όμορφη εικονογράφηση. Παράλληλα, ξεναγήθηκαν στο μοναστήρι που έχτισε ο Άγιος στην Αίγινα και στον Ιερό Ναό που χτίστηκε αργότερα προς τιμήν του και φέρει το όνομά του. Ενώ, στο τέλος του μαθήματος, όλοι διασκέδασαν με ένα παιχνίδι κρυμμένων εικόνων. 

Λίγα λόγια για τον βίο του Αγίου Νεκταρίου: 

Ο Άγιος Νεκτάριος γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1846 στη Σηλυβρία της ανατολικής Θράκης. Μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια και από μικρός έδειξε μεγάλη αγάπη και ευλάβεια για τη μελέτη και τα γράμματα. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη ενώ παράλληλα εργαζόταν ως υπάλληλος σε ένα παντοπωλείο. Στη συνέχεια, επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους όπου εργάστηκε στο μετόχι του Παναγίου Τάφου ως παιδονόμος μέχρι την ηλικία των 20 ετών όπου και μετέβη στη Χίο για να εργαστεί ως δάσκαλος. 

Η μεγάλη του επιθυμία όμως ήταν να γίνει μοναχός και έτσι έγινε. Επειδή ήταν υπόδειγμα πραότητας και υπακοής, σύντομα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο ενώ αργότερα θα χειροτονηθεί και Επίσκοπος Πενταπόλεως. Παρά τα αξιώματα του ο Άγιος Νεκτάριος παρέμενε ταπεινός έτσι έγινε και ιδιαίτερα λαοφιλής. Πολλοί, λοιπόν, λόγω της ζήλιας που είχε κυριεύσει την καρδιά τους συκοφαντούσαν τον Άγιο Νεκτάριο. Ο Άγιος δεν ζήτησε να βρει το δίκιο του αλλά εμπιστευόταν την ζωή του στον Χριστό και στα λόγια του: "ευτυχισμένοι να είστε όταν σας βρίζουν και σας καταδιώκουν και λένε εναντίον σας κάθε κακό και ψέμα, γιατί πιστεύετε σε μένα. Να είστε χαρούμενοι, γιατί η ανταμοιβή σας, θα είναι μεγάλη στον ουρανό". 

Οι κατηγορίες είχαν ως αποτέλεσμα ο Άγιος να εκδιωχθεί από την Αίγυπτο και κατέφυγε στην Ελλάδα όπου έγινε ιεροκήρυκας στη Λαμία, στην Εύβοια και τελικά, διευθυντής στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή της Αθήνας. Αποτέλεσε ισχυρό πρότυπο για τους μαθητές του και έγινε ιδιαίτερα αγαπητός. Μάλιστα ήταν ο πρώτος που εισήγαγε το ποδόσφαιρο ως άθλημα στον σχολικό χώρο, γι' αυτό και ύστερα από εισηγητική πρόταση επιτροπής Καθηγητών Φυσικής Αγωγής, ανακηρύχθηκε ως Προστάτης Άγιος των Γυμναστών. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη την περίοδο ασχολήθηκε και σε μεγαλύτερη ένταση με το συγγραφικό του έργο ενώ συνέθεσε και το γνωστό σε όλους Θεοτοκάριον: "Αγνή Παρθένε Δέσποινα".

Ο Άγιος Νεκτάριος, όμως, πάνω απ' όλα αγαπούσε την ησυχία, την προσευχή και τη μοναχική ζωή. Έτσι στο νησί της Αίγινας ίδρυσε ένα μοναστήρι το οποίο ήταν αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα. Κι εκεί η φήμη του ήταν πολλή μεγάλη και οι πιστοί συνέρρεαν στη μονή για να τους βοηθήσει και να τους θεραπεύσει. Μάλιστα έφερε και βροχή στο νησί που υπέφερε 3 χρόνια από ανομβρία. 

Προς το τέλος της ζωής του αρρώστησε από μια σοβαρή ασθένεια. Αφού ευχαρίστησε τον Θεό και γι' αυτή τη δοκιμασία, γύρω στα μεσάνυχτα της 8ης προς 9ης Νοεμβρίου του 1920 αναχώρησε για τους Ουρανούς σε ηλικία 74 ετών. Τ

Tα θαύματα του Αγίου Νεκταρίου από την ώρα που κοιμήθηκε μέχρι και σήμερα γίνονται καθημερινά, σε όσους προσκυνούν με πίστη τα λείψανα του, τα οποία βρίσκονται στην Αίγινα, στο μοναστήρι που ο ίδιος έχτισε. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 9 Νοεμβρίου. 

Ο Άγιος Νεκτάριος κατάφερε να μείνει ταπεινός επειδή όλες του τις αρετές τις απέδιδε στον Κύριο. Ευχαριστούσε τον Θεό για τις δοκιμασίες που του έστελνε και υπέμεινε τις κακουχίες γιατί εμπιστευόταν την ζωή του στον Χριστό. Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Αγίου Νεκταρίου και ας αφήσουμε τη ζωή μας στα χέρια του Θεού. Ένα βήμα μας αρκεί και ο Θεός θα κάνει τα υπόλοιπα, επειδή μας αγαπάει!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα Εισόδια της Θεοτόκου!

Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου, έλαβε χώρα η 4η διαδικτυακή συνάντηση των παιδιών όλων των βαθμίδων του κατηχητικού μας σχολείου. Αν και η γενικότερη περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι τέτοια, συνεχίζουν κανονικά, συν Χριστώ, οι εβδομαδιαίες κατηχητικές μας συναντήσεις, καθώς νιώθουμε έντονη την ανάγκη για επικοινωνία με τα παιδιά και την μεταξύ μας κοινωνία Χριστού!

Το τμήμα των νηπίων και των παιδιών προσχολικής ηλικίας, ασχολήθηκε με μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας, τα Εισόδια της Θεοτόκου!

Στην αρχή, είδαμε ένα βιντεάκι που μιλούσε για δύο από τα μυστήρια που είχαμε συζητήσει σε προηγούμενή μας συνάντηση, το Βάπτισμα και το Χρίσμα. Και κάνοντας λόγο για τη χάρη του Θεού και των Αγίων που μας σκεπάζουν, ύστερα από το βίωμα αυτών των μυστηρίων, μας μετέφερε στην έννοια την γιορτής των Αγίων μας και κατ' επέκταση στην γιορτή των Εισοδίων της Παναγίας!

Το ευλογημένο αυτό γεγονός, μας μιλάει για την είσοδο της 3χρονης Μαρίας στον Ναό του Σολομώντος! Πιο συγκεκριμένα, οι ηλικιωμένοι γονείς της, Ιωακείμ και Άννα, ύστερα από πολλά χρόνια ατεκνίας, αλλά με πολύ δυνατή πίστη, ελπίδα και προσευχή στον Θεό, έφεραν στον κόσμο τον γλυκύτερο καρπό, την Παναγία, η οποία έμελλε να γίνει μητέρα του Θεού! Εκείνοι για να Τον ευχαριστήσουν, Του την προσέφεραν με αγάπη. 

Την ημέρα της αφιέρωσής της στον Ναό, την περίμεναν οι ιερείς και ο Αρχιερεύς Ζαχαρίας, ο οποίος απευθύνθηκε στους γονείς της με τα εξής λόγια :《Ω πρόξενοι της σωτηρίας μου! Τι να πρωτοπώ για εσάς; Είστε μακάριοι που γίνατε γονείς μιας τέτοιας κόρης! Είστε ευλογημένοι που προσφέρατε ένα τέτοιο δώρο στον Κύριο!》

Εισήλθε, λοιπόν, η μικρή Μαρία στον ιερότερο χώρο του Ναού, στα Άγια των Αγίων! Το κορίτσι, το οποίο έμελλε να γίνει 《Υψηλοτέρα των Ουρανών》. 

Γι' αυτό και εμείς, μικροί και μεγάλοι, να διατηρήσουμε την καθαρότητα της ψυχής και του σώματός μας και να έχουμε ως πρότυπο τη μικρή Μαριάμ, η οποία από τόσο μικρή ηλικία ζούσε μια ζωή δοσμένη στην αγάπη του Θεού και γι' αυτό αξιώθηκε να γίνει μητέρα του Χριστού! Και φυσικά, να καταφεύγουμε σε εκείνη, όποτε έχουμε την ανάγκη της, αλλά ακόμα, να την ευχαριστούμε για τα δώρα της ζωής. Είναι παρηγοριά και χαρά μας. Είναι το πολυτιμότερο δώρο του Θεού στους ανθρώπους! Είναι Θεοτόκος, η Μάνα όλου του κόσμου!

Σχολικός Εκφοβισμός

Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η εβδομαδιαία συνάντηση των παιδιών όλων των βαθμίδων του κατηχητικού μας και με χαρά παρατηρήσαμε την αύξηση των μαθητών μας! Χαιρόμαστε ιδιαιτέρως που ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες θέλετε να είστε κοντά στον Χριστό και στο κατηχητικό μας!

Το τμήμα Α’-Β’ Γυμνασίου ασχολήθηκε με ένα θέμα που τέθηκε απ’ τα ίδια τα παιδιά: τον Σχολικό Εκφοβισμό. Προσεγγίσαμε πολυπλεύρως αυτό το κοινωνικό φαινόμενο και στο τέλος προσπαθήσαμε να βρούμε από κοινού προτάσεις και λύσεις για τα παιδιά που βιώνουν κάποιου είδους εκφοβισμό σήμερα.

Η σχολική βία είναι ένα φαινόμενο που ανέκαθεν υπήρχε στα σχολεία, απλά τα τελευταία χρόνια υπάρχει αύξηση στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση επί του θέματος, γι’ αυτό και συζητιέται περισσότερο. Η σχολική βία με την μορφή του σχολικού εκφοβισμού (bullying) περιλαμβάνει τη σωματική, τη λεκτική, τη ψυχοκοινωνική και τώρα τελευταία και τη διαδικτυακή παρενόχληση. Βέβαια κάθε μορφή βίας στο σχολείο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως σχολικός εκφοβισμός γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή στη διάκριση επιθετικότητας ή μαλώματος από τον σχολικό εκφοβισμό.  Επίσης, αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Σχολικός εκφοβισμός δεν είναι κάτι που αφορά μόνο τη σχέση μεταξύ θύτη και θύματος, αλλά ότι το φαινόμενο λειτουργεί πιο ομαδικά καθώς αφορά και εμπλέκει όλους όσους είναι παρόντες ή γνωρίζουν την ύπαρξή του περιστατικού, όσοι δηλαδή είναι απλά  παρατηρητές, είτε είναι μαθητές, είτε ενήλικες, άσχετα από το αν υποστηρίζουν και παίρνουν το μέρος του θύτη ή σιωπηλά μέσα τους το μέρος του θύματος. Ίσως πάλι να είναι και αυτοί την ίδια στιγμή θύματα καθώς ο εκφοβισμός μπορεί να τρομάζει και τους ίδιους αν τολμήσουν να μιλήσουν και να στηρίξουν το παιδί που εκφοβίζεται. Πρέπει, λοιπόν, να δίνουμε την αμέριστη προσοχή μας σε αυτό το φαινόμενο το οποίο μπορεί να επιφέρει μεγάλες επιδράσεις στις διαπροσωπικές σχέσεις των παιδιών αλλά και γενικότερα στον ψυχικό τους κόσμο. 

Στο τέλος της συνάντησης μας η ικανοποίηση των παιδιών σχετικά με τις λύσεις που δόθηκαν αλλά και η παρουσία ενσυναίσθησης στις διαπροσωπικές τους σχέσεις ήταν εμφανής.